Köklerin Gücü

 Bir zamanlar, küçük bir köyde, Doğan Dede adında yaşlı ve bilge bir adam yaşardı. Doğan Dede, köyün gençlerine hayatın önemli derslerini öğretmekten büyük keyif alırdı. Bir akşamüstü, köy meydanında gençler etrafına toplandı. Hepsi Doğan Dede'nin anlatacağı hikayeyi merak ediyordu. Doğan Dede, gözlerinde bilgece bir parıltıyla gençlere bakarak söze başladı:

"Sevgili gençler, size önemli bir hayat dersi vermek istiyorum. Bu ders, köklerimizin ne kadar derin ve sağlam olması gerektiği hakkında. Dinleyin bakalım...

Bir zamanlar, geniş ve huzurlu bir ormanın derinliklerinde, kökü sağlam ve güçlü bir meşe ağacı yaşardı. Bu meşe ağacı, ormandaki diğer ağaçların hayranlığını kazanmıştı. Çünkü fırtınalar, kasırgalar ve şiddetli yağmurlar onun dallarını sallayabilse de, hiçbir zaman onu deviremezdi.

Meşe ağacının hemen yanında, narin ve ince bir söğüt ağacı büyüyordu. Söğüt ağacı, meşe ağacının gücünü ve sağlam duruşunu hayranlıkla izlerdi. Her şiddetli rüzgâr estiğinde, söğüt korkuyla sallanır, dalları yere eğilirdi. Bir gün, söğüt, meşe ağacına sordu:

"Meşe ağacı, nasıl oluyor da bu kadar güçlü durabiliyorsun? Rüzgârlar beni yere düşürecekmiş gibi hissediyorum, ama sen hep dimdik ayakta kalıyorsun."

Meşe ağacı, gülümseyerek söğüte baktı ve dedi ki: "Sevgili arkadaşım, güçlü kalmamın sırrı köklerimde saklı. Köklerim toprağın derinliklerine kadar uzanıyor ve beni sıkı sıkıya tutuyor. Ne kadar büyük fırtınalar eserse essin, köklerim beni koruyor."

Söğüt, meşe ağacının sözlerinden etkilendi ve o günden sonra köklerini güçlendirmeye karar verdi. Günler, aylar ve yıllar geçti. Söğüt, köklerini derinleştirdi ve toprağın derinliklerine kadar uzattı. Artık o da güçlü ve sağlam bir ağaç haline gelmişti.

Bir gün, ormanı çok güçlü bir kasırga vurdu. Rüzgâr öylesine sert esiyordu ki, birçok ağaç devrildi. Ancak, meşe ağacı ve söğüt dimdik ayakta kalmayı başardılar. Söğüt, meşe ağacına dönerek, "Artık anlıyorum," dedi. "Kökleri sağlam olan ağaç her zaman ayakta kalır."

Bu olaydan sonra, ormandaki diğer ağaçlar da köklerini derinleştirmeye çalıştı. Zamanla, bütün orman daha güçlü ve dayanıklı hale geldi. Çünkü herkes, kökleri sağlam olan ağaçların her zaman ayakta kalacağını öğrenmişti.

Ve böylece, meşe ağacı ve söğüt, ormanın bilge ve güçlü koruyucuları olarak yaşamlarına devam ettiler, köklerinin derinliği ve sağlamlığıyla tüm ormana örnek oldular."

Doğan Dede hikayesini bitirirken, gençlere döndü ve dedi ki: "Sevgili gençler, bu hikaye biz insanlar için de geçerli. Hayatta karşılaştığınız zorluklar ne olursa olsun, değerlerinize, geçmişinize ve inandıklarınıza sıkı sıkıya bağlı kalırsanız, her zaman güçlü kalabilirsiniz. Köklerinizi sağlam tutun ki, rüzgârlar sizi deviremesin."

Gençler, Doğan Dede'nin anlattığı bu hikayeden büyük dersler çıkardılar ve onun bilgeliğine bir kez daha hayran kaldılar.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Tersine Dünya

Küçük bir kasabada, herkesin bildiği ama kimsenin konuşmadığı bir sır vardı. Bu sır, "Tersine Dünya" olarak bilinen bir yerdi. Efsaneye göre, bu dünyaya giren herkesin hayatı, tıpkı bir ayna gibi, tersine dönerdi. Kimse bu dünyanın nerede olduğunu tam olarak bilmese de, herkes bir şekilde onun varlığını hissederdi. Bir gün, kasabanın gençlerinden Aydın, bu sırrı çözmeye karar verdi. Maceraperest ruhu ve merakı onu durduramıyordu. Kasabanın yaşlılarından biri olan, Mehmet Amca'ya gitti ve ona Tersine Dünya'yı sordu. Mehmet Amca derin bir nefes alarak anlatmaya başladı: "Bu dünya, herkesin korktuğu ama kimsenin cesaret edemediği bir yer. Söylenenlere göre, oraya gidenler hayatlarının tüm dengelerini kaybeder. Sağ sol olur, doğru yanlış olur, gece gündüz olur." Aydın, bu anlatılanlardan daha da heyecanlandı. Gözlerinde bir parıltı vardı. "Ben bu dünyayı bulacağım," dedi kararlılıkla. Ertesi sabah, Aydın çantasını hazırladı ve yola koyuldu. Kasabanın d...
Devamı

Kehanet

Karanlık, köyün üzerine çökmüştü. Gürültülü rüzgar, eski evlerin tahtalarını sallarken, köyün sokaklarında uğursuz bir sessizlik hâkimdi. Yol boyunca sıralanmış lambalar titreyerek yanıyordu ve her adımda gölgeler dans ediyordu. Bu gece, sıradan bir gece değildi; bir kehanetin gerçekleşeceği geceydi. Yıllar önce, köyün yaşlı kadını Fadime, köy meydanında korkunç bir kehanette bulunmuştu. "Gece çöktüğünde, ay karardığında, köy lanetlenecek ve ruhlar huzursuz olacak. Tarlalar kuruyacak, hayvanlar hastalanacak, çocuklar uykusuz kalacak ve köyü karanlık bir bela saracak." demişti. O gece, Fadime, köyün halkının gözü önünde aniden ölmüş ve kehaneti insanların zihnine kazınmıştı. Artık o gece gelmişti. Köyün genç gazetecisi Defne, bu kehaneti araştırmak için işe koyulmuştu. Defne, Fadime'nin eski evinde, karanlık bir odada, tozlu raflar arasında sararmış bir günlük bulmuştu. Günlükte, Fadime'in kehanetin detaylarını ve onun nasıl durdurulabileceğine dair ipuçlarını yazdığı ...
Devamı

Kaderin Labirentinde

 Bir zamanlar, adı Seyit olan genç bir adam vardı. Seyit, küçük bir kasabada büyümüş, sakin ve sıradan bir yaşam sürmüştü. Ancak kaderin bir cilvesi sonucu kendini bir anda cezaevinde buldu. Kasabanın en zengin adamı olan Halil Bey, büyük bir malikanede yaşıyordu. Halil Bey, kasaba halkı tarafından sevilen ama aynı zamanda korkulan bir adamdı. Bir gece, Halil Bey’in malikanesinde korkunç bir cinayet işlendi. Halil Bey, kendi çalışma odasında, masasında ölü bulunmuştu. Oda dağınık, eşyalar yerlere saçılmış, duvarlarda kan izleri vardı. Cinayet silahı olarak kullanılan bıçak, Halil Bey’in göğsüne saplanmıştı. Cinayet o kadar vahşice işlenmişti ki, kasaba halkı dehşete düşmüştü. O gece Seyit, kasabanın dışında bir arkadaşının evindeydi. Ancak, Halil Bey’in malikanesinin yakınlarında Seyit’in ceketinin bulunması, onu bir numaralı şüpheli haline getirdi. Ceketinde Halil Bey’in kan izleri vardı ve bu, Seyit’in suçlu olduğunu gösteren en güçlü delildi. Seyit, hiçbir şekilde suçsuzluğunu k...
Devamı